در سال‌هاي اخير، مطالعات نشان داده‌اند که براي بسياري از سرطان‌ها، درمان با داروهاي ترکيبي بسيار موثرتر از داروهاي منفرد مي‌باشد. با اينحال، رساندن مقدار صحيح هر دارو به تومور معمولاً مشکل است. اکنون پژوهشگراني از موسسه فناوري ماساچوست (MIT) نانوذره‌اي را ساخته‌اند که مقادير دقيقي از دو يا چند دارو را به سلول‌هاي سرطاني پروستات تحويل مي‌دهد. اين پژوهشگران نانوذرات مذکور را براي تحويل سيسپلاتين و دوستاکسل ساماندهي کرده‌اند که دو داروي مرسوم در درمان انواع مختلفي از سرطان‌ها مي‌باشند.
 
نانوذرات حامل دارو که توسط اين پژوهشگران طراحي شده‌اند با برچسب‌هايي تزئين شده‌اند که مي‌توانند با مولکول‌هاي شناخته شده در سطح سلول‌هاي توموري پيوند برقرار کنند.
 
با توجه به اظهار نظر اين پژوهشگران، نانوذرات مذکور مي‌توانند در عين حالي که اثرات جانبي مشاهده شده از چنين داروهايي را کم کنند، بهبود خوبي در تأثير شيمي‌درماني ايجاد نمايند. آنها همچنين مي‌توانند براي هدف‌گيري ساير سرطان‌ها غير از پروستات به کار گرفته شوند و يا حتي در دارورساني ساير بيماري‌هايي که نياز به داروهاي ترکيبي دارند، استفاده گردند.

اين پژوهشگران براي ساخت اين نانوذرات، راهبرد جديدي بکار برده‌اند که به آنها اجازه بکارگيري داروهايي با خواص فيزيکي بسيار متفاوت را مي‌دهد. اين کار براي نانوذرات دارورسان قبلي غيرممکن بوده است. در نسل‌هاي قبلي نانوذرات، مولکول‌هاي دارو در داخل يک پوشش پليمري کپسوله مي‌شدند. با استفاده از آن نانوذرات، داروهاي آب‌گريز، مانند دوستاکسل، و داروهاي آب‌دوست، مانند سيسپلاتين نمي‌توانستند همزمان حمل شوند. اين اتفاق براي داروهايي با بار الکتريکي متفاوت نيز رخ مي‌دهد.

اميد فرخزاد، رهبر اين گروه تحقيقاتي، گفت: "با روش‌هاي قبلي، شما تنها موقعي مي‌توانستيد اين کار را انجام دهيد که داروها از لحاظ شيميايي و فيزيکي مشابه باشند. با اين روش شما مي‌توانيد از داروهايي استفاده کنيد که نسبتا متفاوت با همديگر مي‌باشند. "

با اين روش جديد، که اين پژوهشگران نام آن را "مخلوط دارو- پليمر" گذاشته‌اند، مولکول‌هاي دارو (مانند نگين‌هاي گردنبند) از واحدهاي منفرد پليمري آويزان مي‌شوند و سپس همه واحدها به شکل يک نانوذره آرايش مي‌يابند. اين کار به اين محققان اجازه مي‌دهد که روي نسبت داروهاي افزوده شده به نانوذره کنترل دقيقي داشته باشند. آنها همچنين مي‌توانند آهنگ آزادسازي دارو در داخل سلول توموري را کنترل کنند.

اين دانشمندان نتايج تحقيق خود را در مجله‌ي Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر کرده‌اند.